DEURNE/LEUVEN – De Bekerfinale in Leuven tussen de Chiefs en de Sportoase Antwerp Phantoms had alles wat een ijshockeyfan zich kan wensen: tempo, power, emoties, en een ontknoping die je hartslag moeiteloos richting rood duwde. De Phantoms trokken naar het hol van de leeuw met één duidelijke missie: de beker terug naar Deurne brengen, precies één jaar nadat de Chiefs hen in hun eigen huis hadden geklopt.
Wat volgde was een spektakelstuk dat de talrijk meegereisde, luidruchtige Phantoms-supporters volledig op hun wenken bediende. Elke Brydenbach, Schepen van Sport van district Deurne, was tevens afgereisd naar Leuven om onze Boyz een hart onder de riem te steken!
Openingsperiode die meteen vonkte
De finale was nog maar net op gang gefloten of de puck knalde al in het net. Matteo Vandezande (#81) opende de score voor de Chiefs, maar lang konden de Leuvenaars niet genieten van die voorsprong. Patrick Junior Van Noten (#26) – die later nog een hoofdrol zou opeisen – prikte de 1-1 binnen na knap voorbereidend werk van Ablazhevich (#27) en Schrickx (#19).
De toon was meteen gezet: twee teams die wilden knokken, twee teams die konden scoren.
Tweede periode: het tempo gaat omhoog
In de tweede periode ging het tempo nog een versnelling hoger. Etienne (#4) zette de Chiefs opnieuw op voorsprong, maar opnieuw antwoordden de Phantoms snel via Ablazhevich (#27), die zijn neus voor doelkansen nog maar eens bewees.
De periode werd gekruid met een reeks straffen aan beide kanten, maar het spel bleef aantrekkelijk en open. Mowbray (#18) zette de Chiefs op 3-2, waarna Ablazhevich opnieuw toesloeg voor 3-3. De Phantoms roken bloed en Bober (#13) profiteerde op de powerplay om de bezoekers voor het eerst op voorsprong te brengen: 3-4.
Maar zoals het een echte finale betaamt, knokten de Chiefs zich meteen terug. Tremblay (#15) zorgde voor 4-4, waarna Ablazhevich – alweer hij – de Phantoms opnieuw op voorsprong bracht: 4-5.
Het publiek kreeg nauwelijks tijd om adem te halen.
Derde periode: pure chaos, pure passie
De derde periode was een cocktail van spanning, fysieke duels en doelpunten. Golovko (#9) bracht de Chiefs op 5-5, waarna de emoties hoog opliepen. Even praatten de vuisten, het publiek ging rechtstaan, en de finale kreeg de rauwe rand die het genre zo geliefd maakt.
Op de powerplay sloegen de Chiefs opnieuw toe via Etienne (#4): 6-5. De thuisploeg rook de beker, maar de Phantoms weigerden te plooien.
Richard Turner (#92) – die al de hele wedstrijd dreigend was – knalde de 6-6 binnen na een prachtige combinatie via Van Tooren (#44) en Ferencik (#16).
Met 60 minuten op de klok stond alles opnieuw gelijk. Overtime!
Sudden death in Overtime: één moment, één held
In de verlenging kon elk schot, elke fout, elke rebound het verschil maken. De spanning was tastbaar, de supporters van beide teams leefden mee op elke meter ijs.
En dan … op 63:06, gebeurde het.
Een snelle break-out, een perfecte pass van Bober (#13), en daar was hij opnieuw: onze captain Patrick Junior Van Noten (#26)!
Met een koelbloedige afwerking schoot hij de 6-7 binnen en katapulteerde hij de Phantoms naar pure extase. De spelersbank ontplofte, de fans gingen uit hun dak, en de beker reisde – eindelijk – terug naar Deurne.
Finale om nooit te vergeten
Deze Bekerfinale had alle ‘verplichte’ ingrediënten:
• een gelijkoplopend scoreverloop dat geen moment voorspelbaar was;
• goalies die cruciale reddingen uit hun mouw schudden;
• spelers die tot het uiterste gingen;
• supporters die het dak eraf schreeuwden;
• en een ontknoping die je alleen in films ziet!
De Chiefs vochten als leeuwen, maar de Phantoms toonden veerkracht, karakter en killerinstinct op de momenten die ertoe deden.
De beker is terug waar hij volgens de Phantoms thuishoort: in Deurne. Home, sweet home!